|
Wou
d'Uelzécht durech
d'Wisen zéit,
Duurch
d'Fielsen
d'Sauer brécht,
Wou
d'Rief laanscht
d'Musel dofteg
bléit,
Den
Himmel Wäin
ons mécht:
Dat
as onst Land,
fir dat mer géif
Heinidden
alles won,
Ons
Hemechtsland
dat mir so déif
An
onsen Hierzer
dron.
Ons
Hemechtsland
dat mir so déif
An
onsen Hierzer
dron.
An
sengem donkle Bëscherkranz,
Vum
Fridde stëll
bewaacht,
Sou
ouni Pronk an
deire Glanz
Gemittlech
léif et laacht;
Säi
Vollek frou
sech soë kann,
An
't si keng
eidel Dreem:
Wéi
wunnt et sech
sou heemlech
dran,
Wéi
as 't sou gutt
doheem!
|
Gesank,
Gesank vu Bierg
an Dall
Der
Äärd, déi
äis gedron;
D'Léift
huet en treie
Widderhall
A
jidder Broscht
gedon;
Fir,
d'Hemecht ass
keng Weis ze
schéin;
All
Wuert, dat vun
er klénkt,
Gräift
äis an d' Séil
wéi Himmelstéin
An
d'A wéi Feier
blénkt.
O
Du do uewen, deem
séng Hand
Duurch
d'Welt d'Natioune
leet,
Behitt
du d'Lëtzebuerger
Land
Vum
frieme Joch a Leed;
Du
hues ons all
als Kanner
schon
De
fräie Geescht
jo ginn,
Looss
viru blénken
d'Fräiheetssonn,
Déi
mir so laang
gesinn!
Looss
viru blénken
d'Fräiheetssonn,
Déi
mir so laang
gesinn!
|
Ons
Hemecht
